EZGİLER

KATIKSIZ

Mon, 27 Jul 2009 17:11:00 +0300

...
ne sevgili,
ne dost,
ne rahmetli babam,
katıksız gençliğimdi geçmişte EN güzel olan...

27/07/2009

Aslı Kafkas Işıldar

.. ( devamı )

KEŞKELER....

Wed, 22 Jul 2009 12:28:00 +0300

Keşkelerimi toplasam alt alta,

Koca bir iyi ki olsa.

Geçmişimi yazsam satırlara,

Zaman eli ile zihnime dokunsa

Koca bir ah! ömrümün yarısı,

Diğer yarısı ise muamma,

Sihirli bir peri olsa ve sorsa,

Bir daha dener misin, en baştan?

EVET…evet….

Aslı Kafkas Işıldar

21/07/2009

.. ( devamı )

YİTİK HAYATLAR

Fri, 06 Feb 2009 10:48:00 +0200

Yitik bir hayattı sunulan.

Yağmurla gelen kimsesizlik hissi.

Yalnızlık türküsüydü söylenen dillerde

Ve beklenen kapının önünde ,

Sevgiydi sadece…

Yere basan çıplak ayaklar.

Nasır tutmuş, kirli avuçlar.

Masal ile taranacak lepiska saçlar.

NEFSİME TERBİYE

Thu, 25 Sep 2008 11:20:00 +0300

Ramazana birkaç gün kala dedemi kaybettik, dolayısı ile bu ramazana eskisinden daha da ulvi duygularla başladım. Oruç tutmaya çalışan, hiç olmazsa ramazanda alkol almamaya dikkat eden biriyim. Ancak cenaze merasimi ve zamanlamasının ramazana denk gelmesi ile kendimi fazlasıyla ölümden sonraki hayat vs gibi konulara kaptırdım. Hatta ilk bir hafta internette kendimi aşırı şekilde, dini konuları araştırırken buluyor ve “ kendine gel” diyordum. Sonraki haftalarda durumu biraz daha kanıksamış olarak normale yakın bir çizgiye döndüm. Neyse efendim, asıl konuya geleceğim de bir türlü gelemedim, gelebilmem için size öncelikle bulunduğum ruh halimi anlatmam gerekiyordu. İşte bu ruh halim cereyan ederken geçen hafta sonu Ayvalığa gitmemiz gerekli oldu ve gittik, gider gitmez de yukarılardan bir yerlerden dünyaya düşmüş gibi oldum. Kendime geldim, silkelendim. Ayvalık deyince es geçilmemesi gereken bir mekanım vardır , reklam olacaksa da olsun “Cunda Balık Evi …. Yazları sokaklarda masalar vardır, cıvıl cıvıldır ve erken gidilmediyse yer bulmak çok zordur. Mezeleri enfestir… Ancak mekanın, mevs.. ( devamı )

YOLCULUK

Mon, 02 Jun 2008 15:36:00 +0300

Hayatın duyarsızlığından ve büyük şehrin selamsızlığından sıkıldım…

Alıp başımı gitmek istiyorum, adresi belli olmayan bir yolculuğa doğru…

Karşıma ne çıkacağını bilmeden…

Kalacak yeri daha önceden organize etmeden...

Bir bavul, bir ceket bir de rahat botlarımı giymek.. gitmek….

Seni içimde büyüttüm, pamuğa ektiğim fasulye gibi.

Mon, 02 Jun 2008 15:30:00 +0300

"Küçük bir fasulye bu, pamukta nasıl büyür" dedi çocuk,

Bilmezsin sen! sevgiler de pamuk da büyür aslen.

Kurutmaman gerek öncelikle hiç unutma,

Ama çok da ıslatmamalısın sonra,

Çok sıcakta bırakma , köklerini fazla sıkma.

Göreceksin haftaya fasulyen sırıkta.

Günler, aylar, yıllar geçer..

Nice fasulyeler büyür sevgiler gibi…

Nice çocuklar büyür fasulyeler gibi…

Nice sevgiler büyür çocuklar gibi…

BAHAR SARHOŞLUĞU...

Tue, 08 Apr 2008 16:29:00 +0300

Baharın sarhoşluğunda , kendimi kaybettim yokluğunda.

Bir papatya kadar duru ve mavi sular kadar engin iç huzurum.

Aradığımı buldum.

Dağların ardını dolaştım, tepeler tırmandım, nehirler aştım.

Sevilmeyeni sevdim, öpülmeyeni öptüm, ağlanmayana ağladım.

Bende bir başka ben yarattım.

Sıyrıldım kalın kışlık kabuğumdan,

Kalın giysileri üzerimden attım, toprağa yalınayak bastım.

Güneşi göğsüme aldım, yenilmeyeni tattım, içilmeyeni içtim.

Gidilmeyene gittim. Döndüm dolaştım ve sana geldim.

Demek ki dünya yuvarlak sevdiğim….

Aslı Kafkas Işıldar

GENÇLİĞE HİTABE

Wed, 27 Feb 2008 11:00:00 +0200

         Ey Türk gençliği ! Birinci vazifen, Türk istiklâlini, Türk Cumhuriyeti'ni, ilelebet muhafaza ve müdafaa etmektir.
        Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne temeli budur. Bu temel, senin en kıymetli hazinendir. İstikbalde dahi, seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek dahilî ve harici bedhahların olacaktır. Bir gün, istiklâl ve Cumhuriyet'i müdafaa mecburiyetine düşersen, vazifeye atılmak için, içinde bulunacağın vaziyetin imkân ve şerâitini düşünmeyeceksin! Bu imkân ve şerâit, çok namüsait bir mahiyette tezahür edebilir. İstiklâl ve Cumhuriyetine kastedecek düşmanlar, bütün dünyada emsali görülmemiş bir galibiyetin mümessili olabilirler. Cebren ve hile ile aziz vatanın bütün kaleleri zaptedilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. Bütün bu şerâitten daha elîm ve daha vahim olmak üzere, memleketin dahilinde, iktidara sahip olanlar gaflet ve dalâlet ve hattâ hıyanet içinde bulunabilirler. Hattâ bu iktidar sahipleri, şahsî menfaatlerini, müstevlîlerin siyasi emelleriyle tevhid edebilirler. Millet, fakr ü zaruret içinde harap ve bîtap düşmüş olabilir.
         Ey Türk istikbalinin evlâdı! İşte, bu ahval ve şerâit içinde dahi vazifen, Türk ist.. ( devamı )

sevdiklerim günü....

Thu, 14 Feb 2008 14:21:00 +0200

Uzun zaman aradan sonra böyle bir günde tekrar satırlarda olmak çok güzel...

Yaşantımızda bizi biz yapan tüm sevdiklerimizin, eskiden sevdiklerimiz ve artık bizim için bir şey ifade etmeyen sevgilerin, şu an hala devam eden ve bir ömür sürmesini dilediğimiz sevgilerin bir günü değil her günü mutlu olsun, kutlu olsun dileklerimle....

bir gün değil ... bir ömür......

pompalanmış sevgililer günü çılgınlığı değil, gerçek bir sıcaklık olsun bu akşam evinizde... kalbinizde.... düşüncelerinizde....

sevgilerimle...
.. ( devamı )

YAŞANTIMDA Kİ YANGIN FACİALARI

Mon, 17 Dec 2007 00:43:00 +0200

Elim dokunuyor yüreğime,

Gözümde yaş, içim titriyor.

Bir ağlıyor, bir gülüyorum,

Geçmişte uzunca bir seyahate çıkıyorum,

Yaşım altı bilemedin yedi, evde yangın çıkıyor, Kardeşimin sevgisi beni yakıyor…

eskiden gaz sobaları vardı , hala da vardır mutlaka, evin her tarafını ısıtmaz. Kalabalık bir akşam, hala, amca, dede, her zaman ki gibi yine bizdeler. Annem saatlerce uğraşmış kardeşimi ve beni yatırabilmek için ama nafile, illa biz de oturacağız diyoruz akşamın kör vakti, oysa ki Adile teyze çoktan bitirdi masallarını… kardeşimle ikimiz de aynı odada yatınca yaramazlık yapmaktan uyuyamıyoruz, sonunda annem kendi yataklarına beni, kardeşimi ise kendi odamıza yatırmaya karar verdi, bende üşütmüştüm biraz hastaydım sanki uzuuun yıllar oldu öyle anımsıyorum. Annem yatağın başına küçük bir elektrik sobası koymuştu, ısınayım diye. Dalıp gitmişim. Çıtırtılarla uyandım, bir baktım ateşler, alevler içindeyim, yatak tutuşmuş ve ben kalmışım ortasında, bağırıyorum, kimse duymuyor, on iki metre koridor var, sesim gitmiyor salona. Son .. ( devamı )